राष्ट्रका लागि संकल्पित एक नेता : केपी शर्मा ओलीको धैर्य, दृष्टि र दूरदर्शिता

लेखक :

नेकपा एमाले सुर्खेतका जिल्ला कमिटी सदस्य

साउन , ८-  समय, संघर्ष र सत्ताको उथलपुथलमा धेरै नेताहरू उभिन्छन्, तर केवल केही मात्र यस्ता हुन्छन्, जसले राष्ट्रको मर्म समेट्ने, जनताको हृदयमा घर गर्ने र युगको चेतना बन्‍न सक्ने सामर्थ्य राख्दछन्। नेपालको समकालीन राजनीतिमा त्यस्ता दुर्लभ नेताहरूको सूचीमा एक नाम निस्सन्देह अग्रपंक्तिमा रहन्छ—केपी शर्मा ओली। विचारमा अडिग, कार्यमा निर्भीक र राष्ट्रप्रेममा पूर्ण समर्पित यो व्यक्तित्व केवल एक राजनीतिक नेता होइनन्, उनी नेपालको राष्ट्र-आत्माको वाणी हुन्, जनभावनाको प्रतिनिधि हुन्।

ओलीको राजनीति केवल संसद् र सत्तासीन कुर्सीमा सीमित छैन। उनले आफ्नो जीवनको सुरुवात नै राष्ट्र, समाज र जनता प्रतीको पूर्ण समर्पणका साथ गरेका थिए। झापा आन्दोलनको उर्वर भूमिमा उभिएर उनले एक जनतान्त्रिक युगको सपना देखेका थिए। १४ वर्षको कैद जीवन, कठोर यातना र अमानवीय परिस्थितिबीच पनि उनले आत्मबल गुमाएनन्, बरु त्यो पीडालाई राजनीतिक चेत र दूरदृष्टिमा रूपान्तरण गरे। त्यही संकल्पनाले उनलाई आजको केपी ओली बनाएको हो।

आज जब नेपाली राजनीति दिशाहीनताको दलदलमा अल्झिएको छ, जब नेतृत्व संकट, नीतिगत अनिश्चितता र सत्ता–सोधान्त्रिक अस्थिरता चरममा पुगेको छ, त्यति बेला ओली पुनः जनताको नजरमा आशाको उज्यालो बनेर उदाएका छन्। उनका हरेक अभिव्यक्तिहरूमा राष्ट्रको स्वाभिमान बोल्दछ, उनका हरेक निर्णयहरूमा एक दृढ संकल्पको गन्ध आउँछ—नेपाललाई आत्मनिर्भर, समुन्नत र सशक्त बनाउने।

उनको नेतृत्वमा नेपालको राष्ट्रियता एकपटक फेरि ब्यूँझिएको थियो। जब भारतले नेपालका भूभागहरू अतिक्रमण गर्दै एकतर्फी नक्सा प्रकाशन गर्‍यो, तब ओली नै थिए जसले इतिहास, दस्तावेज र भूगोलका आधारमा नेपालको नक्सा पुनः निर्माण गराए। उनले संसद्बाट नेपालको नयाँ नक्सा सर्वसम्मत रूपमा पारित गराएर राष्ट्रिय गौरवलाई अन्तर्राष्ट्रिय रूपमा उच्च बनाएका थिए। यो कदम केवल राजनीतिक निर्णय थिएन, यो त नेपाली भूमिको सम्मानमा गरिएको एक ऐतिहासिक शपथ थियो।

ओली केवल राष्ट्रवादी नेता होइनन्, उनी विकास–प्रेमी योजनावादी व्यक्तित्व पनि हुन्। उनले ‘सपना देख, सपना बाँच’ भन्ने दर्शनलाई नेपाली राजनीतिमा स्थापित गराए। रेलमार्ग, सुरुङ मार्ग, स्मार्ट सिटी, हाइड्रोपावर, पूर्वाधार विकास, स्मार्ट प्रशासन, मेगा अस्पताल—यी उनका सपना थिए, जसमा उनले जनतालाई पनि साझेदार बनाएका थिए। उनको ‘समृद्ध नेपाल, सुखी नेपाली’ नारा केवल भाषणको विषय थिएन, त्यो त राष्ट्रिय भविष्यको एक दिशानिर्देशक दस्तावेज थियो।

उनको नेतृत्वले संकटकालमा पनि राष्ट्रलाई होसपूर्वक डो¥याउन सक्ने क्षमता देखायो। कोरोना महामारीका बेला स्वास्थ्य पूर्वाधार विस्तार, परीक्षण, खोप अभियान, नियन्त्रण रणनीति—सबै कुरामा ओली सरकार अग्रसर थियो। राष्ट्रिय संकटमा राष्ट्रप्रमुखको कस्तो भूमिका हुनुपर्छ भन्ने पाठ उनले देशलाई सिकाएका थिए।

उनको राजनैतिक दृढता र संगठनात्मक क्षमता विशेष उल्लेखनीय छ। नेकपा एमाले र माओवादी केन्द्रबीचको एकता, नेकपाको ऐतिहासिक बहुमत, शक्तिशाली सरकारको निर्माण—all of these were materialized under his strategic leadership. यद्यपि, पार्टी एकता जोगाउन नसकेको आरोप लागे पनि त्यसको कारण केवल एक व्यक्तिको कमजोरी थिएन; त्यो समग्र वाम आन्दोलनको अपरिपक्वता र वैचारिक असहिष्णुता थियो।

केपी ओलीको आलोचना पनि भएको छ—सत्ता केन्द्रीकरण, संसद विघटन, व्यक्तिगत प्रभावको अति प्रयोगजस्ता मुद्दाहरू उनका विरोधीहरूका तर्क हुन्। तर विचार गरौँ—नेपालजस्तो राजनीतिक संक्रमणमा रहेको मुलुकमा जब राष्ट्रवाद कमजोर हुन्छ, विदेशी हस्तक्षेप हावी हुन्छ, तब सशक्त निर्णय लिन सक्ने नेतृत्व आवश्यक पर्छ। ओलीको निर्णयशीलता, भले ती विवादास्पद होऊन्, तर उनले डराउँदैनथे—यो नै नेताको असली गुण हो।

आजको परिवेशमा ओली एकचोटि फेरि नेतृत्वको केन्द्रमा उभिएका छन्। निर्वाचनपछि गठन भएका अस्थायी गठबन्धन सरकारहरूले जनविश्वास गुमाएका छन्। मुलुकको अर्थतन्त्र, रोजगारी, विकास र जनअपेक्षाको कदर गर्न नसक्दा जनता फेरि नेतृत्व परिवर्तनको आसमा छन्। यस सन्दर्भमा ओलीमात्र यस्ता नेता देखिन्छन् जसको साथमा दीर्घकालीन अनुभव, ठोस दृष्टिकोण र जनताको बीचमा विश्वासको पूँजी छ।

उनको बोली केवल राजनैतिक भाषण होइन, त्यो त आत्मसम्मानको आह्वान हो। उनको हँसिलो अनुहार केवल व्यक्तित्वको छायाँ होइन, त्यो त सन्तुलित नेतृत्वको संकेत हो। उनले जुन शैलीमा राजनीति गर्छन्, त्यो अन्य नेताहरूभन्दा पृथक छ—त्यो शैलीमा स्पष्टता छ, आत्मबल छ, र जनतासँग जोडिने भाषाशैली छ।

विद्यादेवी भण्डारी, जसले राष्ट्रपतिका रूपमा दुई कार्यकाल बिताएर संविधानको संरक्षण गरिन्, उनले ओलीप्रतिको विश्वास अभिव्यक्त गर्नु केवल ‘व्यक्तिगत समर्थन’ मात्र होइन; त्यो त एक अनुभवी राष्ट्रनायिकाको ‘दूरदृष्टिपूर्ण मूल्यांकन’ हो। भण्डारीजस्ता व्यक्तिहरूले ओलीप्रति देखाएको आस्था जनताले अनुभूत गरिरहेको गहिरो राजनीतिक यथार्थसँग मेल खान्छ।

आजको नेपालले चाहेको नेता त संविधानका पानाहरूमा मात्र सीमित नभएर राष्ट्रको मुटुमा बस्ने नेता हो—र त्यो नेता ओली हुन्। उनी केवल चुनाव जित्नका लागि होइन, राष्ट्र जित्नका लागि लड्छन्। उनी केवल कुर्सी सम्हाल्न होइन, देश सम्हाल्न चाहन्छन्।

केपी शर्मा ओली नेपाली राजनीतिक इतिहासको एक कठिन अध्यायमा उज्यालो अक्षरमा लेखिएका एक यस्ता नेता हुन्, जसको अस्तित्व सत्तासीन नभए पनि जनताको चेतनामा जीवित रहन्छ। राष्ट्र, राष्ट्रियता र विकासको साझा बाटोमा अब पनि यदि कसैले नेपाली जनताको मन जित्न सक्छ भने, त्यो नाम हो—केपी शर्मा ओली।